2.5 yasindaki cocukla yolculuk

Merhabalar,

Turkiyeye geleli 2 hafta oldu. Zaman sanki burada daha hizli akiyor. Zumracikla 2-3 aktarmali uzun bir yolculugumuz oldu. Onu surekli anneanne ve dedeye gidecegiz sloganiyla oyalamaya calistim. Daha NewYork'a vardigimizda yavrum geldigimizi zannetti. Artik Istanbul'da ucaktan inip, otobuse binerken bu gelme olayinin bir turlu sonlanmamasiyla bu slogan inandiriciligina oldukca yitirdi.

New York Istanbul arasi ucagimiz ABD saatiyle 5de kalkti. Cam kenari 2 koltugumuz vardi. Yanimiza cok sukur pek zarari olmayan yabanci bir bayan oturdu. En buyuk sansimiz ise ucakta bulunan 2 cocuklu bayan bir arkadasti. Kendisi cok sevecendi cocuklar beraber oynadi biraz. O bizden daha hazirlikliydi Nutellasina varincaya kadar getirmisti. Aksam biz de Nutella partisi duzenledik. Ucagimiz THY ucagiydi ancak kucuk yastaki cocuklari oyalayacak cizgi film yoktu. Buradan THY yoneticilerine sesleniyorum cizgi filmlerinize Caillou yu eklerseniz ortalikta gezen bicirik sayisi azalir.

Hosteslerle- ozellikle yaslari buyuk olanlarla-yine cocuklar yuzunden biraz zitlastik ancak THY hosteslerinin en kotusu bile digerlerinden daha anlayisli geldi bana. En azindan nazikler. Acaba tuvaletin onune cok az bir yer kaplayacak kadar cocuklar icin oyalayici bir seyler yapilamaz mi diye dusunmeden edemedim.

Tabi ki yine zordu surekli pesindeydim. Bir film izlesem mi diye dusundum ancak sadece 5 dakikasini izleyebildim. 10:30 sularinda da uyuttum zumracigi. Ancak istedigi gibi yatip donemedigi icin surekli uyaniyordu. Uyandiginda da farkli bir yer geldigi icin korkup agladi epey. Ama ne olursa olsun bu sene oncekilere gore (yani 6 aylik ve 1.5 yasa gore) daha kolaydi, cunku anlattigim seyler ilgisini cekiyordu, etrafta gordukleriyle oyalanabiliyordu. Sonucta kazasiz belasiz geldik cok sukur. Kaldi geriye donus. Simdiden onun tasasi sardi beni:))

Son zamanlardan bir kac tablo

Insan bir sure ara verdikten sonra bir turlu eli gitmiyor yazmaya. Bir de fotograf makinemizin aylardir bozuk olmasiyla minisimin fotografini cekemeyince yeni fotograf da koyamiyorum. Yeni almasina alacagiz da sorun nasil bir sey alsak ona karar veremememiz. Yani yine ayni tarz basit bir sey mi yoksa profesyonel lensli olanlardan mi yoksa ikisi arasinda bir sey mi...Fikriniz varsa buyrun soyleyin:))

Zumracik gun gectikce buyuyor cok sukur. Ama insan esas buyudugunu eski videolari izleyince anliyor. 1 sene onceki hallerine gore o kadar farkli geliyor ki anlatamam. Su siralar bence bebeklik ve cocukluk arasinda gecis donemini yavas yavas tamamlamak uzereyiz. Her zaman gecis donemleri zordur cunku en basta adini koymak, sinirlandirmak bile zor. Su an bebek demek mumkun degil ama tam olarak cocuk da diyemiyorsunuz. Diger yandan size bebek kadar bagimli degil ama bir cocuk kadar da bagimsiz degil. Yani hemen hemen her seyi kendi yapmak istiyor ancak gozetiminiz altinda tutmaniz mutlaka gerekli. Etrafi kesfi hala son surat devam ediyor. Yani hala bir yere gittigimizde zorlaniyoruz.

Diger yandan cocuklu evleri ziyaret kesinlikle cok daha rahat oluyor. Dun bir arkadasimizi ziyarete gittik. Zumra yaslarinda bir kizlari var. Orada sunu fark ettim. Eger oynayabilecegi birileri, ya da oyuncak oldugunda etraftaki seylerle cok da ilgilenmiyor. Mesela dun kirilacak vazolar vardi ama onlara hic dokunmadi bile. Bir de ev buyuk olunca cocugun dikkati de dagiliyor bir seye odaklanmiyor diye dusunuyorum.

Ayrica Zumra bebekleri, cocuklari cok seviyor. Gecen gun yine gittigimiz bir yerde, bir bebegi araba koltugunda sallaya sallaya nerdeyse o uyuttu. Gorseniz bir de profesonel bir edayla "eeee, eeee" "pisss, pisss" diyordu ki... Hatta cevreden konusanlara da parmagini agzina goturup "Shhhs, bebe nenni" diyordu. Cok komikti gercekten.

Su siralar konusmasi kelime dagarcigindan cok, cumle yapisi bakimindan gelisiyor. Mesela 2-3 cumle bile kurabiliyor ard arda ama kelimeler cok duzgun degil. Apartmanimizin girisine ingilizce co-op dedikleri para atarak biskuvi, cikolata aldiginiz makinelerden koydular. Bir kere babasiyla ordan cikolata aldiktan sonra simdi her giris cikista Zumrayi onun onunde buluyorsunuz. Bir de bize tarif ediyor elleriyle yerleri gostererek hani bilmiyorsak falan diye "Pa al, o koy, mama o geldiii":)))

P.S: Tercumesi: Parayi al, oraya koy, mama burdan gelsin:)

Minigimin ABC cilginligi:))

Uzun suren hastaliklardan sonra minigimin yavas yavas iyilesme sureci tamamlaniyor. Gercekten aile olarak zor gunler gecirdik. En basta yavrumuzun hasta olmasinin uzuntusu, gece uykusunu tam alamamak ve de krese gondermedigimiz icin yapacak islerimizin alt ust olusu...Insallah bu son olur diye temenni edip asil konumuza gecelim.

Evet konumuz ABC. Ingilizce olarak alfabenin cok hos bir sarkisi var. Hikayemiz Zumramla beraber birkac kere dinleyip soylememizle basladi. O kadar cok sevdi ki sarkiyi. Sonra ona miknatisli harflerden de aldik. Aman Allahim artik o kadar seviyor ki harfleri uyumadan onceki son sozu ABC, uyaninca ilk sozu yine o:)) Simdilerde Zumracik nerde bir harf gorse hemen sarkiyi mirildanmaya basliyor. Bu bir t-shirtindeki yazilar olabilecegi gibi yerdeki "no parking"yazisi da olabiliyor...

Cocuk Hastaliklari

Bir onceki yazimda kresin bizim icin anlamini sayarken "hastalik" demek oldugunu yazmaliymisim! Zumracigim 1 haftadir hasta. Ates, burun akmasi derken gecemiz guzduzumuze karisti. Artik bakteri virus konusunda bir sunum yapacak bilgiye sahip oldum desem yalan olmaz:)

Cocuklarin evden ayrildiklari ilk donem, hatta ilk yil surekli hasta olmalari gayet normalmis. Cunku vucut bir nevi mikropla tanismis oluyor. Aslina bakarsaniz uzmanlar bu surecin bagislik sistemi acisindan cok faydali oldugunu soyluyorlar. Yani mikroplarla tanisa tanisa vucut bir nevi egitimden geciyor ve gelisiyor. Hatta bana ne kadar cok gelse de yilda 7-10 ust solunum yolu enfeksiyonu gecirmenin "normal" oldugu vurgulaniyor. Yani neredeyse ayda 1 kere.

Bununla ilgili diger bir konu da ev temizligi. Ilginc olarak son yillarda bilinenin tam aksine evi tamamen steril etmenin, camasir suyu gibi kuvvetli temizleyiciler kullanmanin cocugun bagisiklik sistemi icin iyi olmadigi soyleniyor. Hatta temiz bir evde yere dusen emzigi yikamanin cok gerek olmadigi da soylenenler arasinda. Aslinda bu benim bayagi isime yaradi. Temizlik yapmamak icin guzel bir bahane, degil mi:)

Kresin bizim icin anlami...

Her calisan anne-baba gibi bizim de yolumuz kresten gecmek zorundaydi. Aslinda belki de olabilecek en iyi sekilde ayarlanmisti bizim icin. Oncelikle anneanne ve babaannelerimiz bizi desteklemek icin gelebildiler, sag olsunlar. Tabi tesekkurun en buyugu dedelere gitmeli. Ozellikle de babama. Her turlu zorlugu, en onemlisi yalnizligi goze alarak 3 kere anneannemizi bize gonderdi. Hatta gelecek icin bile acik cek verdi. Bir de doktora yapmamin onemli bir getirisi oldu diye dusunuyorum. Cunku her ne kadar doktora yogun bir tempoyu icerse de zaman olarak oldukca esneksin. Yani cocugunla o uyanikken vakit gecirip uyuyunca calisabilirsin. Eger bir iste calisiyor olsaydim cocugumun cogu ozel anini kaciracaktim diye dusunuyor ve sukrediyorum.

Bizim kresle maceramiz Zumra yaklasik 19-20 aylikken basladi. Ilk gunler, haftalar cok kotuydu. Babamin bir lafi var onu paylassam halimizi anlarsiniz. Niye yengeyi gonderdin diyenlere soyle diyorum dedi: Torunum kreste agliyor, damat kapida, kizim evde, ben de burda... Gercekten ilk evden ayrilis cok zordu. Yasinin kucuklugunun de etkisi vardi tabi. Insanin gercekten opmeye kiyamadigi yavrusunu baskalarina teslim etmesi cok zor. Hele ki gurbette yasiyorsan o baskasi daha bir baskasi oluyor sanki.

Sonra kresin ilginc bir sekilde kapanmasiyla anneannemizi acil bir operasyonla buraya aldirdik:) Bu saltanat 2 ay kadar surdu. Ve su anki kresimize 2 yastan itibaren baslamis olduk. Aslinda aradan cok uzun bir sure gecmiyor gibi gorunse de 1 ayin bile ne kadar cok gelisime mazhar oldugunu bildikten sonra 4 ayin etkisini gormek zor degil. Bu sefer verdigimiz yer evimize nispeten uzak ama kaliteli bir yer. Her gun degisik bir sanatsal faaliyette bulunuyorlar:) Gunde sadece 3 saat gidiyor ve oglen uykusunu evde uyuyor. Cok sukur ilk birkac gunden sonra neredeyse hic aglamadan gitmeye basladi. Onun kolay alismasi bizi de cok mutlu etti. Artik kres kelimesi icimi acitmiyor.

Peki krese gondermek icin en uygun zaman nedir? Benim gorusum mumkunse en azindan 2 yasina kadar beklenmeli. Cunku 2 yasindan sonra cocuk anne babasindan bagimsizligini ilan ederek sosyallesmeye aciliyor. Diger cocuklarla oynamaktan zevk almaya basliyor. Dolayisiyla oyle bir yer onu cok da mutsuz etmiyor aksine mutlu bile edebilir. Bununla beraber eger herhangi bir zorunluluk yoksa 3 yasina kadar yine de beklense iyi olur derim. Hatta 3 yasindan sonra cocugun yasitlariyla oynayabilecegi gelisimine destek veren bir yere gonderilmesi efdal bile olabilir.